Tavşanlı Mutlu Sonlu Masöz

Wolf bir başka uluma sesine kulak veriyor gibiydi ama  Scarlet’ın kulaklarına kuş cıvıltıları ve bir yarasa sürüsünün çığlıklarından başka bir ses ulaşmadı. “Kurtlar mı?” diye sordu sonucunda. Uzun bir sessizlikten sonrasında Wolf, gerilmiş bir şekilde başını salladı. “Kurtlar.” Scarlet tuttuğu nefesini ancak tekrar yürümeye başladıktan sonrasında bıraktı. Saatlerdir Tavşanlı Mutlu Sonlu Masöz süren yürüyüşleri süresince, tek bir başka trene, bir ray birleşimine yada medeniyetten aslabir ize rastlamamışlardı. Bir yandan, doğa içinde olmak güzeldi; temiz hava, çiçekler, Scarlet ile Wolf’a göz atmak  için çalıların dibinde beliren, sonra yine ormanın derinliklerine kaçışan ufak hayvanlar…

Fakat öteki yandan, Scarlet’ın ayakları ve sırtı ağrı içindeydi, midesi gurulduyordu ve şimdi bir de Wolf ona ormanın en az sevilesi yaratıklarının oldukca yakınlarda dolandığını söylüyordu. Scarlet’ın kollarındaki tüyler diken diken oldu. Beline bağlı duran eşofmanını çözdü, üstüne geçirdi ve fermuarını boğazına kadar çekiştirdi. Cebindeki el ekranını çıkardı ve hüsran içinde, bunca zamandır sadece yirmi beş kilometre katettiklerini ve bir sonraki istasyona kadar kırk beş kilometre daha olduğunu gördü.

Tavşanlı Mutlu Sonlu Masöz

“Yarım kilometre kadar ileride bir fark var.” “Güzel,” dedi Wolf. “diğer tren beklemedeyken, bu raylardan bir başka tren daha gelmesi mümkün değil. Ama bahsettiğin o ayrımdan sonra bir trene rastlayabiliriz.” “Ve bu trene rastladığımızda,” dedi Scarlet, “ona nasıl binmeyi düşünüyorsun?” “diğer trenden inişimizle aynı şekilde.” Wolf muzipçe sırıttı. “Saman yığınına atlamak şeklinde demiştin, değil mi?” Scarlet ona dik bir bakış attı. “Bu, bir trenin üstüne atlamak  için pek uygun bir benzetme sayılmaz.” Wolf’un cevabı, alaycı bir gülümseme oldu. Scarlet yüzünü başka tarafa çevirdi.

Wolf’un aklında bir plan olduğu sürece, detaylarım öğrenmesem de olur, diye düşündü. Patikanın derhal tarafındaki bir çalılık titreşti ve Scarlet’ın kalbi güm güm atmaya başlamışken, zararsız bir ağaç sansarı, çalının altında fırlayarak ağaçların arasında gözden kayboldu. Scarlet bu şekilde devamlı diken üstünde olmaktan sıkılmış bir hâlde iç geçirdi. “Peki,” dedi, Wolf’a bakarak. “Seninle bir kurt sürüsü arasındaki dövüşten kim galip ayrılır?” Wolf tüm ciddiyetiyle kaşlarını çattı. “değişmiş olur,” dedi, kızın bu soruyu neden sorduğunu anlamaya çalışıyormuş benzer biçimde, ağırca. “Bahsettiğin sürü ne büyüklükte?” “Bilemiyorum. Normalde kaç kurt olur? Altı mı?”